Araw ng mga Puso

HAPPY VALENTINE'S DAY!

late ka na naman?

Cliche na sa akin ang salitang 'yan. Hindi naman dahil sa almost everyday akong late sa office (eh, ano pa ba itatawag ko dun?) kundi marami akong late ngayon...as in.

Kung kailan ko naman sana o-offer-an ang aking boss na bigyan na ako ng day-off - dahil nasa transition period ako, eh, bigla na lang siyang nagbaba ng memo at sinuspinde ang day-off ng iba kong officemates ('di vah, Wendy?). So, hindi na ako nakahirit, pero minsan ko nang sinubukan kaso nasopla rin ako kaya hindi na rin nagpumilit ang isa pa naming officemate na si Faye na magpaalam um-absent.

Ang resulta... lately, lagi akong late (umm mga 1 hour and 45 minutes ang pinakamatagal). Dahil dito, hindi ko rin ini-expect na full monitoring ang ginagawa ng aming management kaya one night after ng press work, ipinatawag ako ng aming bossing kaharap ang aming GM. Since knows ko naman what possible topic ang aming pag-uusapan, eh, go na lang ako at parang isang grade schooler na nagsasabi nang "I promise not to be late anymore" 100 times sa harap ng teacher at guidance counselor. Wehehehe.

Alam kong maaaring mag-reflect ito sa 201 file. Alam ko rin na mababaw at hindi dapat idahilan ang mga gawaing-bahay kaya ka nahuhuli sa pagpasok sa trabaho, pero hindi ba dapat ding isipin ng employers na kailangan din ng quality time para sa pamilya at sarili ng kanilang mga empleyado? Paano ka pa magiging efficient kung pagod na pagod ka na? Kung ang kalabaw nga nagpapahinga rin matapos ang maghapong gawain sa bukid...kami pa kayang tao lang?

balik-blogging

Kumusta, Kumusta, Kumusta! Sobrang na-miss ko ang blog world at ang mga blogistas!

Pansamantala muna akong maluluklok dito sa dati kong blog, dahil nagkaroon ng problema sa manilenya.com ng butihing si Ate Nalen (Ate Melai).

Actually, hindi pa ako makabalik nang husto sa blogging kasi medyo marami pang responsibilidad na inaasikaso at problema ko itong mabagal kong PC, pero sisikapin kong makapag-update kahit tinatawanan na ako ng officemates ko kasi ako lang ang hindi makapasok sa blogger, hmp.(Eto na sa wakas ang update ko! harharhar!)

Sasamantalahin ko na rin ang pagkakataong ito na pasalamatan kayong lahat na nagtitiyagang dumalaw dito. Sisilip na lang ako sa inyong mga lungga!

seryoso ka ba?

"Kung ako lang ang nag-iisip ng ganu'n,
puwede kong ipagpalagay na napa-paranoid lang ako
pero sila na ang nagsasabi kaya mas lalo akong nasasaktan."

kandila

Liwanag mo ang nagbigay-kulay
Tinuruan mong magnilay
Ang isip at pusong pasaway.
Ang init mo ang nagbigay-buhay
Sa damdaming nakahimlay
at kaluluwang hahapay-hapay.
Kandila ng aking buhay
huwag ka sanang tumamlay.

nagbabalik

Na-miss ko ang blogosphere kaya heto, hopefully tuluy-tuloy na ulit ang update ko. Marami ang nangyari sa mga nakaraang araw. Nakakapagod. Ayaw ko nang balikan. Yung iba nakaka-stress, emotionally at mentally, pero tapos na 'yun. Bothered lang talaga ako lately na hanggang sa panaginip nadadala ko. Kainis. Hindi ako maka-focus. Ito ang epekto ng sobrang pag-iisip.
Anyway, umalis na ang Tita Aida ko pa-Jordan. Hindi man lang ako nakapunta sa despedida party niya noong Linggo. Dinaan ko na lang sa text message. Sana maging maayos ang kalagayan niya roon. Actually, na-move lang naman ang departure niya, suppossed to be noong last week of June pa siya aalis pero namatay ang lola ko. Ayun!

keyk para sa inyo

Salamat sa mga bumisita, pasensiya na kayo dahil itong keyk lang ang maihahanda ko. Hindi kasi inaasahang NAGKASAKIT ang birthday boy simula pa noong Miyerkules ng gabi at on-going pa rin ang treatment hanggang Lunes.
Kumuha na kayo at hahatiran ko na lang kayo ng inumin sa inyu-inyong mga tahanan.