malaya

Kawawang Pinay

2009-03-18T12:19:00.000+08:00

Onli in da Pilipins talaga. Ang rape victim noon, nagre-retract na ngayon. Nakakadismaya. Oh well, wala man akong pakialam kay Nicole dahil sariling desisyon niya ang ginawang pagbaklas sa kasong rape vs Lance Corporal Daniel Smith, pero ganu'n na lang ba 'yun?
Matapos mabulabog ang buong Pinas sa kaso niya noong 2005 at halos mapatid ang boses ng mga kababaihan sa pagkondena sa nangyari sa kanya sa kamay ng mga sundalong Kano, bigla na lang niyang sasabihin ngayon na hindi siya siguradong rape ang nangyari sa kanila? Huh!
Eniweys, masuwerte siya dahil ang abogado niyang si Atty. Evalyn Ursua at ang grupong Gabriela still gives her the benefit of the doubt.
Kunsabagay, wala tayo sa sapatos ni Nicole, maaaring na-pressure siya (o napresyuhan?) at tulad ng sinasabi, maaaring biktima na naman siya ng kanyang katangahan (sorry to say) o ng bulok na sistemang umiiral sa bansa.

Ang Pagbabalik

2009-03-10T13:38:00.000+08:00

Nobyembre 2, 2007 nang umalis ang kapatid ko upang makipagsapalaran sa ibang bansa at ngayon ay Marso 10, 2009, mamaya lamang 10:30 ng gabi, nakatakda na siyang tumuntong muli sa Pilipinas.
Ang bilis ng panahon ano? Sa loob ng halos isa't kalahating taon marami nang nangyari. Nakapagtrabaho na sa ibang bansa si Kukay, si Kat-Kat naman, tapos na sa kolehiyo at isa nang ganap na lisensiyadong nurse. Si Kevin na lang ang nag-aaral sa kolehiyo at hopefully... eh makapagtapos nang maayos.
Ako? Eto magdadalawa na ang anak ko. Hehehe.

Pagbabago

2008-01-12T15:08:00.000+08:00

Bagong Taon na - 2008, marami akong gustong mabago sa buhay ko o sa tamang sa lita ang ibig kong sabihin ay pag-ibayuhin. Paulit-ulit na lang kasi ang nangyayari, parang nakulong ako sa isang kahon at tuluyan nang nasupot.
Kailangan makuha ko naman yung mga gusto ko ngayong taon na ito, sarili ko naman ang iisipin ko at hahayaan ko na muna ang ibang tao o bagay na sa tingin ko'y lalo lamang nakapagpapabansot sa aking paglago.
Basta sisikapin ko ngayong tutukan ang mga bagay na nais kong makuha, marating o makamit. Kung ano man 'yun, ako na lang ang nakakaalam at kasihan nawa ako ng Poong Maykapal.

Sobrang pambabastos na to!

2007-12-22T15:11:00.001+08:00

Nakakainis lang ang mga taong walang magawa. Hindi na lang manahimik...gagawa pa ng eksena tulad na lang nito, pati walang kalaban-laban na "Nativity scene" pinagdiskitahan ng mga taong walang isip at respeto sa katawan. Hmp.

Babay na

2007-11-02T13:42:00.000+08:00

Umalis na ang kapatid kong si Karla upang makipagsapalaran sa Dubai. Hindi kami naging ganu'n kalapit pero hindi rin naman kami parang hindi magkapatid ang turingan 'di lang kasi kami namuhay magkakasama tulad ng iba ko pang mga kapatid.
Bukod tanging ako lamang na panganay ang lumaki kapiling ng aking mga lolo't lola sa Quezon. Mahabang istorya kung ilalathala ko pa.
Si Karla sy esponghado, isang deskripsiyon na kung lalapatan ng kahulugan ng mga Pinoy, matigas daw ang ulo dahil may pagkakulot.
Tanda ko pa noong maliit pa kami, lahat ng gusto niya nakukuha niya - kesehodang maglupasay pa siya sa sahig ng SM Cubao noon kasabay ng walang humpay na pag-iyak dahil nais niya ang isang laruan.
Isa pang nais niya noon ay ang aking alkansiyang de-susi na binili rin namin ng aking ina sa SM pero nu'ng makita na ni Kukay (palayaw ni Karla) ay hindi na rin tinigilan ang pag-iyak dahil gusto nga niya ang naturang bagay. At dahil madali naman akong pakiusapan ng aming ina, nakuha ni Kukay ang alkansiya.
Tanda ko rin kapag inaaway siya ng aming kalaro, ako ang umiiyak at hindi siya. Terible, hindi ba? Ewan ko, ayoko lang inaaway ng iba ang kapatid ko at ako ang nakikipag-away para ipagtanggol siya.
Ilan lang yan sa mga alaala nu'ng magkasama pa kami nu'ng kabataan namin. halos sampung taon mahigit din kaming magkahiwalay.Gayunman, natutuwa naman ako na lumaki siyang independent at responsable. At ngayon nga, magkahiwalay na naman kami, mas malayo nga lamang ngayon dahil nasa ibang bansa na siya.
Harinawa, maging maayos at matagumpay ang kanyang pakikipagsapalaran sa ibang lupain. Kasihan nawa siya lagi ng Poong Maykapal.

Kumusta?

2007-09-18T13:50:00.000+08:00

Tagal ko ring hindi nakapag-update dito dahil muli akong inampon ni Ate Melai.
Marami rin ang nangyari, at mabuti na lamang yung nawalang site ko kay Ate Melai, nandoon lahat ng negative thoughts. Siguro, blessing in disguise na rin na hindi ko na na-retrieve ang mga post ko roon kasi hindi magandang alaala lang ang nilalaman nu'n. (although sabi ni Ate Melai, puwede pa niyang ibigay sa akin ang content nung dating Malaya.
Balak kong buhayin muli ang site kong ito, pati yung unang-una kong blog. Kailangan ko lang nang kaunti pang panahon para mapagtagumpayan ang balaking ito.
Hanggang sa muli, aking mga kaibigan...maaari ninyo akong dalawin dito habang hindi ko pa naaayos ang bahay na ito.

pa-update na lang

2007-02-23T13:08:00.000+08:00

Balik na ulit ako sa bahay ni Ate Nalen

bisitahin n'yo ako DITO ha!

Hihintayin ko kayo!

Araw ng mga Puso

2007-02-13T19:30:00.000+08:00

HAPPY VALENTINE'S DAY!

late ka na naman?

2007-02-05T13:57:00.000+08:00

Cliche na sa akin ang salitang 'yan. Hindi naman dahil sa almost everyday akong late sa office (eh, ano pa ba itatawag ko dun?) kundi marami akong late ngayon...as in.

Kung kailan ko naman sana o-offer-an ang aking boss na bigyan na ako ng day-off - dahil nasa transition period ako, eh, bigla na lang siyang nagbaba ng memo at sinuspinde ang day-off ng iba kong officemates ('di vah, Wendy?). So, hindi na ako nakahirit, pero minsan ko nang sinubukan kaso nasopla rin ako kaya hindi na rin nagpumilit ang isa pa naming officemate na si Faye na magpaalam um-absent.

Ang resulta... lately, lagi akong late (umm mga 1 hour and 45 minutes ang pinakamatagal). Dahil dito, hindi ko rin ini-expect na full monitoring ang ginagawa ng aming management kaya one night after ng press work, ipinatawag ako ng aming bossing kaharap ang aming GM. Since knows ko naman what possible topic ang aming pag-uusapan, eh, go na lang ako at parang isang grade schooler na nagsasabi nang "I promise not to be late anymore" 100 times sa harap ng teacher at guidance counselor. Wehehehe.

Alam kong maaaring mag-reflect ito sa 201 file. Alam ko rin na mababaw at hindi dapat idahilan ang mga gawaing-bahay kaya ka nahuhuli sa pagpasok sa trabaho, pero hindi ba dapat ding isipin ng employers na kailangan din ng quality time para sa pamilya at sarili ng kanilang mga empleyado? Paano ka pa magiging efficient kung pagod na pagod ka na? Kung ang kalabaw nga nagpapahinga rin matapos ang maghapong gawain sa bukid...kami pa kayang tao lang?

balik-blogging

2007-01-27T17:14:00.000+08:00

Kumusta, Kumusta, Kumusta! Sobrang na-miss ko ang blog world at ang mga blogistas!

Pansamantala muna akong maluluklok dito sa dati kong blog, dahil nagkaroon ng problema sa manilenya.com ng butihing si Ate Nalen (Ate Melai).

Actually, hindi pa ako makabalik nang husto sa blogging kasi medyo marami pang responsibilidad na inaasikaso at problema ko itong mabagal kong PC, pero sisikapin kong makapag-update kahit tinatawanan na ako ng officemates ko kasi ako lang ang hindi makapasok sa blogger, hmp.(Eto na sa wakas ang update ko! harharhar!)

Sasamantalahin ko na rin ang pagkakataong ito na pasalamatan kayong lahat na nagtitiyagang dumalaw dito. Sisilip na lang ako sa inyong mga lungga!

seryoso ka ba?

2006-07-24T11:52:00.000+08:00

"Kung ako lang ang nag-iisip ng ganu'n,
puwede kong ipagpalagay na napa-paranoid lang ako
pero sila na ang nagsasabi kaya mas lalo akong nasasaktan."

kandila

2006-07-18T14:19:00.000+08:00

Liwanag mo ang nagbigay-kulay
Tinuruan mong magnilay
Ang isip at pusong pasaway.
Ang init mo ang nagbigay-buhay
Sa damdaming nakahimlay
at kaluluwang hahapay-hapay.
Kandila ng aking buhay
huwag ka sanang tumamlay.

nagbabalik

2006-07-11T20:31:00.000+08:00

Na-miss ko ang blogosphere kaya heto, hopefully tuluy-tuloy na ulit ang update ko. Marami ang nangyari sa mga nakaraang araw. Nakakapagod. Ayaw ko nang balikan. Yung iba nakaka-stress, emotionally at mentally, pero tapos na 'yun. Bothered lang talaga ako lately na hanggang sa panaginip nadadala ko. Kainis. Hindi ako maka-focus. Ito ang epekto ng sobrang pag-iisip.
Anyway, umalis na ang Tita Aida ko pa-Jordan. Hindi man lang ako nakapunta sa despedida party niya noong Linggo. Dinaan ko na lang sa text message. Sana maging maayos ang kalagayan niya roon. Actually, na-move lang naman ang departure niya, suppossed to be noong last week of June pa siya aalis pero namatay ang lola ko. Ayun!

keyk para sa inyo

2006-07-02T12:29:00.000+08:00

Salamat sa mga bumisita, pasensiya na kayo dahil itong keyk lang ang maihahanda ko. Hindi kasi inaasahang NAGKASAKIT ang birthday boy simula pa noong Miyerkules ng gabi at on-going pa rin ang treatment hanggang Lunes.
Kumuha na kayo at hahatiran ko na lang kayo ng inumin sa inyu-inyong mga tahanan.

one week na lang

2006-06-23T13:31:00.000+08:00

Isang linggo na lang, kaarawan na ng aking si Ponks. Magli-limang taon na siya at kasalukuyang nasa Preparatory level. Nakakatuwa, kasi matured siya sa kanyang edad at minsan nagugulat na lang kami ni Jo sa mga sinasabi niya o sagot niya.
One time, tinanong ko kung ano'ng subject siya binigyan ng star ng kanyang titser. Ang sabi niya sa akin, sa Math.
Tinanong ko ulit siya kung ano'ng ginawa nila at nabigyan siya ng star, ang sabi niya, tinanong sila ni Teacher Girlie na, What is addition?
Sabi ko, ano'ng isinagot mo?
Walang kagatul-gatol na sinagot ni Ponks na, Addition is putting together 2 or more numbers.
Dahil nagulat ako sa sagot niya, pinaulit ko at inulit niya naman...walang labis, walang kulang.
Nakakatuwa talaga na mabilis siyang matuto, 'yun nga lang dahil bata hindi maiiwasan ang tantrums niya. At dahil bata pa rin ang edad niya, hinahayaan ko rin na ma-enjoy niya ang childhood niya.

sa aking kabiyak

2006-06-18T12:31:00.001+08:00

Salamat sa iyong oras na hindi ko matumbasan.
Salamat sa pang-unawa sa aking mga pagkukulang.
Salamat sa pasensiya sa katigasan ng aking ulo.
Salamat sa pagtitiis na ako ang iyong kasama.
Salamat sa pagkalinga sa akin at kay Ponks.
Salamat sa iyong pagsasakripisyo at pagmamahal.

HAPPY FATHER'S DAY!

kambal ba? (part 2)

2006-06-17T00:29:00.000+08:00

Nahirapan ako dito, marami pa sana akong mailalagay pero hindi na kinaya ng powers ko. Eto na lang muna. Magkamukha ba?

Pia Guanio Lucy Liu

Angel Locsin Glaiza de Castro

Faith Cuneta Jan Marini

peng you

2006-06-10T17:01:00.000+08:00

Sa tulong ni Wendy narito na ang music video ng Peng You.

maligayang pagbati

2006-06-09T13:26:00.000+08:00

Anibersaryo sa kasal ng aking ama't ina ngayon.
Aking napagtanto, marami na rin silang pinagdaanan sa mga lumipas na panahon. Naroong naghiwalay sila nang halos apat na taon, pitong taon pa lamang ako noon, pero kasabay ng pagtatapos ko ng elementarya, nagbunga ng isang anak na lalaki ang kanilang pagbabalikan. Sabi nila, suwerte raw sa pamilya ang tatlong babae at isang lalaki ang anak.
Pero ngayon, para pa rin silang aso't pusa. Hindi sila compatible pero nakakatagal sila sa isa't isa. Kapag napagkukuwentuhan na namin silang magkakapatid, natatawa na lang kami at napapailing. Nasanay na kami sa kanilang kilos, gawi at kanya-kanyang paniniwala na madalas magkataliwas pero napag-uugnay pa rin sa bandang dulo.
At least, nakakatuwa pa ring isipin na nagdiriwang pa sila ng kanilang ika-27 taon ng pag-iisang dibdib. Happy Anniversary!

awit ng pagkakaibigan

2006-06-04T18:19:00.000+08:00

Una pa lang itong kinanta ng PBB Teens Grand Winner na si Kim in Chinese version, nagustuhan ko na agad. Lalo kong naibigan noong naisalin ito sa Tagalog. At finally, may TagChi version na siya ka-duet ang MYMP. Narito ang kabuuan ng titik ng naturang awitin.

Sa lahat ng luha

Lagi kang may kasama

Sa gitna ng ulan,

karamay mo ako kaibigan.

Sa tatahakin mong daan

'di kita iiwan

Di kana mag-iisa,

kaibigan.

Chorus:

peng you yi shen yi chi zou

Na xie ri zhi bu zhai you

Ating pagkakaibigan

'di magbabago kailanman.

Peng you bu cheng gu tan gou

Yi shen peng you, ni hui dong

Kahit na magkalayo,

nandito ka sa ‘king puso.

Coda:

Ichiwa, i pei chu

Kaibigan kahit kailan.

kambal ba?

2006-05-30T20:06:00.001+08:00

Wala lang akong magawa kaya heto, napaglaruan ng mapaglaro kong isip at paningin ang magkakahawig na larawang ito. Sa tingin n'yo tama ba ako na magkamukha sila?

Sen. Gringo Honasan Taylor Hicks of AI

Mura of MTB Joseph Bitangcol of SCQ

Alvien Cano of G. Pilipinas Ely Buendia of Pupil

Marami pa sana pero ito na lang muna kasi hirap maghanap ng pics. Mga girls naman next.
(Paalala: Wala po akong intensiyon na makapanakit sa post na ito, likha lamang ito ng mapanuri kong paningin. Anyway, lahat naman sila ay sumikat at nakilala sa kani-kanilang larangan. Yun lang.)

pasukan na!

2006-05-25T14:28:00.000+08:00

Ang bilis ng panahon, parang kailan lang nagsimula ang bakasyon pero hindi na lalagpas ang isang linggo, tapos na ang buwan ng Mayo at simula na naman ng pasukan.
Mahihirapan na naman akong mag-adjust lalo na sa traffic. Tuwa ko lang pag hindi na ako nahuli sa pagpasok sa office. Buti nga ngayong buwan, hindi ako masyadong nale-late kaya ineenjoy ko pa ang time card ko. Baka itong Hunyo, maging red card na ito, waaaaah, huwag naman sana.

***
Matatapos na ang bakasyon pero hindi man lang ako nakauwi sa probinsiya, balak ko nga ngayong Sabado - eksakto, piyesta pa naman sa amin. Matutuwa siguro sina Amama at Inana na makita ang paborito nilang apo, si Gina, este si Karen pala (nyehehehe).
Balita ko rin na magre-reunion ang batch namin nu'ng high school, kaya gusto ko ring makauwi. Marami na akong na-miss. Sana matuloy ako sa Sabado, kahit isang araw lang magandang alaala na ito sa 'kin.

***
Si Taylor Hicks ang nanalo sa American Idol laban kay Katherine McPhee. Napansin n'yo ba? May hawig si Taylor kay Gringo Honasan lalo na't gray-haired pa ang 29-anyos na winner. Hehehe, kaya pala hindi maare-aresto ng awtoridad si Gringo, busy sa pagkanta.

tatlong eba sa everest

2006-05-21T14:54:00.000+08:00

Pagkatapos ang matagumpay na pag-akyat nina Leo Oracion, Pastour Emata at Romy Garduce sa Mt. Everest, tatangkain naman itong akyatin ng tatlong kababaihang mountaineers.
Ayon sa ulat, unity climb ang target nina Janet Belarmino, Carina Dayondon at Noelle Wenceslao, pawang draftees ng Philippine Coast Guard at miyembro ng First Philippine Mt. Everest Expedition team.
Tumulak na sila sa Alaska kung saan sisimulan ang training sa Mt. McKinley, pinakamalamig na bundok sa mundo. Magtatagal nang isang buwan ang kanilang training sa nasabing lugar bago tuluyang sumabak sa Mt. Everest.
Nawa'y magtagumpay din ang tatlong kababaihang ito sa kanilang layunin na ipakita ang lakas ng kababaihan!

biyaheng everest

2006-05-17T15:02:00.000+08:00

Nabasa ko, as of press time, na malapit nang mailagay ni Heracleo "Leo" Oracion ang bandila ng Pilipinas sa summit ng Mt. Everest. Inaasahan na ngayong hapon ng Miyerkules, nasa ituktok na ito ng pinakamataas (8,848 meters o 29,028 foot) na bundok sa buong mundo. Kasunod ni Oracion si Erwin "Pastor" Emata na sinasabing patungo na sa Camp 4 mula sa Camp 3 at inaasahan namang makarating sa peak bukas (Huwebes). Si Romi Garduce naman ang pumapangatlo sa nasabing ekspedisyon.
Wish ko lang na magtagumpay ang Pinoy sa kanilang layunin sa pag-akyat sa Mt. Everest, isa itong karangalan ng ating bansa.

awit kay inay

2006-05-14T13:47:00.000+08:00

Aking Ina,
Mahal kong Ina.
Pagmamahal mo aking Ina,
Yakap mo sa akin, hinahanap ko.
Init ng pag-ibig, kumot ng bunso.
Sa gitna ng pagkakahimbing,
Yakap mo ang gigising.

(Hiniram ko kay Remi: Nobody's Girl)

ano ang gagawin mo?

2006-05-07T19:26:00.000+08:00

Tipikal na nakikita natin sa mga pelikula ang ganitong mga eksena, ang bida, pilit kumakawala sa kumunoy pero lalo siyang kinakain nito, ika nga sa Ingles, "the more you struggle to get out of it, the more it eat you up."

Pero alam n'yo ba kung paano makawawala sa kumunoy? Simple lang. Ayon sa mga eksperto, dapat na manatiling relax ang taong nahulog sa kumunoy, dahil ang quicksand (kumunoy) ay hindi buhay o nangangain ng tao tulad ng ating tipikal na nalalaman ukol dito. Binubuo ito ng mixture ng buhangin at tubig, wala itong kakayahang mahawakan ang bigat ng tao kaya ang tendency ay lumubog ang tao lalo na kung masyado itong magalaw dahil nagpa-panic.

Payo ng ekperto, kung sakaling mahulog ka sa kumunoy, subukan mong huwag gumalaw dahil kusang magpo-float ang katawan mo at maaari ka nang makatungo sa safe na lugar para makaahon nang maayos.

Para rin itong problema, pag nag-panic ka, hindi ka makakapag-isip nang maayos, lalo ka lamang kakainin ng problema mo, pero kung relaxed ka lang, makaiisip ka nang solusyon sa problema mo? Kuha mo?

Bakit ko naisulat ito? Wala lang, ini-a-apply ko lang ngayon sa sarili ko. Yun lang. Good day sa inyong lahat! Salamat nga pala kay J at C unang nag-comment nung picture pa lang ang naka-post.

hay buhay!

2006-05-05T12:10:00.000+08:00

Patungo na naman ang buhay ko sa dapit-hapon. Kinapos na ako ng diskarte, lahat na yata ng paraan nagawa ko na kaya tatanggapin ko na lamang ang hirap at pagkatalo sa pakikipaglaban. Unti-unti ko nang isinusuko ang prinsipyo na huwag hayaang magpagupo sa problema, pero may kaunti pang lakas na sumisipa at nagbibigay pag-asa kaya naman, eto at isusugal ko na.
Pero napagtanto ko, sa panahon pala na akala mo wala ka nang masasandigan, may nakaalalay pa rin sa iyo. Kaya naman natuwa ako sa isang pangyayari na bagamat alam kong hindi makapagbibigay agad ng solusyon sa aking hinaharap, makatutulong naman ito sa susunod na pakikibaka sa buhay. Kaya heto, tuloy ako sa pakikipaglaban kahit mahirap ang consequence na kaakibat nito.

oOo

At dahil balisa ako at hindi maganda ang mood ngayong linggong ito, may nangyaring hindi inaasahan sa isang pampublikong lugar.

Nakasakay ako sa bus (sa 3 seater sa tabi ng aisle ako pumuwesto kasi hippie-look ang lalaki na nasa tabi ng bintana.) Dahil pre-occupied ang lola n'yo, hindi ko alintana ang biyahe. May sumakay na babae at uupo sa tabi ko, since ayoko nga sa gitna, nag-give-way ako sa kanya. Pumasok ang babae at nagpatuloy ang aming biyahe.
Bumaba ang babae sa Tandang Sora, windang pa rin ang lola ninyo sa kaiisip ng kung anek-anek habang patuloy ang pagsakay ng mga pasahero sa bus. Isang babaeng matangkad sa akin (dahil petite ako), may kulay ang buhok, nakasuot ng mini skirt, may dalang bag at dalawang medium plastic bag na hindi naman puno ng laman ang nakatayo sa aking harapan.
Ang ginawa ko, nag-give-way ulit ako para makapasok siya at makaupo sa gitna. Hindi naman siya kumibo at sa halip ito ang ginawa sa inyong lola:
(pasigaw, mas malakas pa sa ingay ng makina ng bus)
.
Babae: Nakita mo na ngang nahihirapan ako, hindi ka pa umusog!
.
Ayoko siyang patulan dahil ayaw ko ng eskandalo at dagdag isipin, umusog na lang ako sa gitna. Pero tila demonyo yata siya na nang-aasar. Pabalagbag na umupo ang babae, ang kanyang balikat at bag, naka-overlap sa aking kanang braso, medyo natabig ko pa ang lalaking hippie dahil sa lakas ng impact nang umupo ang babae.
.
Hindi ko na napigilan ang sariling magkomento:
.
Ako: Sorry ha, hindi ko alam na hindi ka marunong mag-excuse.
Babae: Ang arte mo!
.
Tumahimik na lamang ako at pinigil ang sarili. Maari naman siyang umupo nang maayos dahil sa liit kong ito at hindi naman kalakihan ang hippie, kasya kaming tatlo at siguradong komportableng makakaupo ang babae. Ngunit ang klase ng kanyang pagkakaupo, pa-sideway at ang hita niya nakalabas sa may bahagi ng pintuan ng bus. Nakikita ko sa gilid ng aking mata na paismid siyang tumitingin at parang nag-uusal ng kung ano. Nararamdaman ko rin ang bakal sa style ng kanyang bag na nakadiin sa aking kanang braso pero dinedma ko na lang. Hanggang sa pumara ang babae. Hindi sinasadya na ang bakal ng kanyang bag ay sumabit sa manggas ng uniporme ko at sa halip na mag-sorry ang babae, eto ang ginawa niya.
.
Babae: Nananadya ka ba? Ang arte mo talaga.
.
Patawarin ako ni Lord, pero hindi ko na kinaya ang ginagawa sa aking panliliit.
.
Ako: Kung hindi ka sanay sumakay ng bus, mag-taxi ka!
Babae: Hindi ka maganda noh!
Ako: Bakit? Maganda ka? Feeling mo, FEELING mo lang 'yun! Mukha kang hita.
.
Natawa ang ilang pasahero. Bumaba ang babae na inis na inis. Ang sabi naman sa akin ng lalaking katabi ko, sana hindi ko na lang daw pinatulan. Ang katwiran ko, mabuti na 'yung ipinamumukha sa isang tao kung ano talaga siya para matauhan at sa susunod alam na niya kung paano makikitungo sa kapwa tao niya.
.
Sa totoo lang, hindi ko akalain na nagawa ko yun sa isang pampublikong lugar. Hindi rin ako pinatulog ng pangyayari dahil alam kong may pagkakamali rin ako sa pagpatol sa babaeng yun.

labor day

2006-05-01T14:09:00.000+08:00

Ngayon ang Araw ng Paggawa pero heto ako sa opisina nakikibaka para sa pang-araw-araw na kabuhayan. Impit ang sigaw ng nakabusal na bibig...nakakubli pa rin ang nag-aalsang damdamin. Dinaraan na lamang sa bawat tipa ng daliri sa keyboard ang silakbo ng pagnanais ng maalwang pamumuhay.
Kung iisipin, hindi ako nag-iisa, lahat naman yata ng abang manggagawa ganito ang nadarama, ke nasa Pinas ka o nasa ibang bansa. Tanging baon sa bulsa, sipag, tiyaga, pasensiya at sandamakmak na pag-asa na makaaahon din sa dusa at makakamit ang katarungan sa tamang paggawa.
At dahil tatak na ng Pinoy ang pagiging matiisin, ang lahat ay talagang kakayanin nating bakahin anuman at gaano mang hirap ang sapitin. Kaya bilang pampalakas ng loob, narito't umaalingawngaw mula sa aking puso - Mabuhay ang manggagawang Pinoy!

TAGay ni Flex J

2006-04-29T19:40:00.000+08:00

Rules:

List of seven songs you are into right now. No matter what the genre. Whether or not they have words or even if they're any good, they must be the songs you enjoy right now. Post this instructions in your blog along with your 7 songs then tag 7 people and see what they are listening to.

1) How You Remind Me - Nickelback

It's not like you to say sorry
I was waiting on a different story.
This time I'm mistaken for handing
you a heart worth breakin,
and I've been wrong, I've been down
into the bottom of every bottle.
This five words in my head
scream, are we having fun yet?

2) Under the Bridge - Red Hot Chili Pepper

And I don't wanna feel like I did that day
take me to the place I love, take me all the way

3) Firewoman - Hungry Young Poets

I wanna be your firewoman
I wanna put down your desire.
Cause I know this love is a killer,
I wanna put out your fire.

4) Minsan - Eraserheads

Ngunit ngayon, tayo ay nilimot ng kahapon
Di na, mapipilitang, buhayin ang ating pinagsamahan.
At kung sakaling gipitin ay laging iisipin na
minsan tayo ay naging tunay na magkaibigan.

5) Adia - Sarah McLachlan

Cause we are born, innocent
Believe me, Adia
we are still, innocent
It's easy, we all falter
does it matter?

6) Half-Life - Duncan Sheik

Maybe, i need to see the daylight
to leave behind this half-life
don't you see I'm breakin down
Oh, lately, something here
don't feel right
is this just a half-life
is there really no escape
no escape from time
of any kind?

7) Mad World - Tears for Fears

And I find it kinda funny
I find it kinda sad
The dreams of which I'm dying
are the best I've ever had
I find it hard to tell you
I find it hard to take.
When people run in circles
it's a very, very mad world

mag-resign na kaya ako?

2006-04-25T13:15:00.000+08:00

Dahil super pressured sa work

at laging beating the deadline ang drama,

eto ang office table ko.

Naku, pasencya na, hindi ko na kayo maaasikaso

hindi na ako makatayo sa rami ng trabaho ko.

Waahh, ayoko namang dumating

sa ganitong punto ang buhay ko

dahil sa sobrang pagmamahal sa trabaho.
.

Kawawa tuloy ang alaga kong aso,

dahil hindi ko na maasikaso

ang laki ng kanyang ipinagbago.

ikaw

2006-04-21T19:45:00.000+08:00

Kay lambong ng langit
Habang pinupunit ng mga lagaslas
ng ulan ang katahimikan,
sinasalimbayan naman ito
ng pagdaloy ng tubig
mula sa matang hapo na sa pagtangis.

Hanggang mula sa kung saan
sa hindi inaasahang pangyayari,
sa gitna ng kalungkutan,
ika'y nagmistulang araw
na nagbigay liwanag
at tumuyo sa tubig ng pighati.

Pinahid ang aking pangamba,
ang lahat ng agam-agaw ay iwinaksi.
Higit sa anupaman,
tinuruan mong buhayin
ang damdaming matagal
nang nakahimlay sa kadiliman.

Ngayong kasama ka, 'di sana kumupas ang liwanag.
Dumating ka man tulad ng rumaragasang tubig,
sana'y manatili ang pagdaloy mo sa aking pagkatao.
Upang magpunan sa uhaw na madarama,
magbigay-lakas tuwing may sakuna
at buhay sa nanghihinang pag-asa!

tatalima ka ba?

2006-04-04T12:24:00.000+08:00

Mahal na Araw na.

Ano na ang iyong nagawa?

Sinimulan mo na ba ang pagtitika

o kahit na konting penitensiya,

para maibsan lamang ang hirap

na dinaranas NIYA

upang tayo ay maisalba

sa kasalanang ating nagawa?

Halika tulungan natin SIYA

buhatin ang sariling krus

at lumayo sa pagkakasala.

Nasa pananalig

ang ating kaligtasan

ay SIYA ang tanging daan.

anibersaryo

2006-03-29T18:20:00.000+08:00

hindi ko mawari ang nadarama

simbolo ng araw na ito ang pag-iisa

limang taon ng lungkot at saya

magkasama pa rin sa hirap at ginhawa.

dubai

2006-03-21T19:54:00.000+08:00

Galing po ito sa blog ni marhgil

kukote in a jar. Isa itong forwarded e-mail sa kanya. Nagpasya akong ipost ito rito matapos hingin ang kanyang pahintulot para makatulong sa mga kababayan nating naghahanap ng trabaho sa abroad, partikular sa Dubai (tulad ng kaanak ko na nabiktima) at para na rin sa kaalaman ng lahat.

Isa ako sa mga libo libong Pinoy na nagtatrabaho dito sa Dubai. Tama si Kasamang M*ke Ch*nco sa mga sinabi niya tungkol sa sitwasyon ng mga kababayan natin dito, partikular ang mga "Visit Visa".

Ayon sa ulat ng pahayagan dito "Gulf News", mahigit isang daang Pinoy Visit Visa holder ang dumarating dito sa Dubai araw araw. Sila yung mga napaniwala at naloko ng mga recruiters at mga kaibigan o di kaya ay mga kamag-anak na makakakuha sila ng trabaho dito sa Dubai ng madalian. Yun ay isang malaking KASINUNGALINGAN. Marami akong nakilala na nasuong sa ganoong sitwasyon. Nagbenta at nagsangla ng ari-arian, umutang ng patubuan dahil pinaasa sila at pinaniwala na ganoon kadali ang lahat. Di nila alam, lalo silang nalubog at nabaon sa utang.

Marami pa rin tayong kababayan ang nasa KISH, parte ng Iran kung saan duon nagtutungo ang mga Visit Visa holder kapag ang 2 months visa nila ay expired na. Marami sa kanila ang umabot na ng ilang buwan doon sa kahihintay na mabigyang muli ng panibagong visa. Madali sana, kaya lang paano kung wala ka nang pangbili ng visa. May mga ilang Pinoy na rin ang nasiraan ng bait at mayroon na ring nagpakamatay dahil sa kabiguang dinanas.

Lubhang napakahirap makakuha ng trabaho dito dahil libo libong Visit Visa holder ang nag-aagawan sa ilang pwestong nakalathala sa mga pahayagan. Hindi lang kasi Pinoy ang kalaban mo, nandiyan ang mga Indians, Chinese, Sri Lankan at marami pang iba. At halos lahat ng employers ay naghahanap ng "Gulf Experience", so ano ng laban mo kung baguhan ka lang dito. "Dubai is not the same Dubai that we used to know", yan ang litanya naming mga Pinoy na matagal na dito. Napakalaki kasi ng pinagbago. Halos imposible ng mabuhay ang pangkaraniwang empleyado, dahil sa taas ng Cost of Living. Lahat ay nagtaas ng presyo, samantalang ang sweldo ay walang pinagbago.

Marami akong kaibigan at kamag-anak ang nais pumunta at sumubok dito, pero lagi kong sinasabi sa kanila kung ano ang tunay na mayroon ang Dubai. Hindi sa ayaw ko silang tulungan, gusto ko lang malaman nila ang totoo. Kaya kayo po diyan na nais o nagbabalak pumunta dito, nasasa-inyo po ang desisyon, ang sa akin po ay paalala lamang.

Tandaan po ninyo, Dubai is a good Tourist destination, not a JOB destination.

Mabuhay po tayong lahat.

tinamaan

2006-03-14T12:13:00.000+08:00

pabagu-bago kasi ang panahon kaya ito, parang kulog ang ubo ko. tsk. sa lagay pa naman ng buhay ngayon talagang bawal magkasakit.
isipin mo, P20.25 ang isang tableta nu'ng gamot ko. ba't pa ba ko magrereklamo, eh, kulangot pa ito sa P177 kada tabletang gamot ng mister ko? eto pang nakakatawa dahil sa pag-aakala kong P1.77 ang isang tableta, pito agad ang inorder ko sa sales assistant ng Mercury, good for one week. nagulat ako sa bill nang umabot ito mahigit sa P1,500, saka ko lang na-realize na
P177 nga pala at hindi piso at pitumpu't pitong sentimo ang halaga ng binili kong gamot.
ayun kaya bawal talagang magkasakit, kasi hindi lang katawan mo ang magrereklamo pati lahat ng bulsa at lalagyan ng sisilyong meron ka.

pagtatapos

2006-03-08T19:48:00.000+08:00

ilang linggo na lang, hindi ko lubos maisip na magtatapos na si ponks sa kinder 1.
nakakatuwa, dahil sa batang edad ng aking munting anghel, tatanggap na siya ng diploma at naka-toga pa!
kung hindi ako nagkakamali, anim na taon ako nang tumanggap ng diploma sa kinder. nagkapalit pa nga kami ng kaklase ko ng picture na naka-toga dahil magkahawig kami at magkapangalan pa. haay, yan ang mga alaala ko mula sa St. Joseph's College.
iniisip ko lang kung kasama siya sa bibigyan ng special award o 'di kaya magtatapos nang may karangalan. (demanding ba ang ina? heheheh)
anyway, maganda naman ang performance niya sa eskuwelahan lagi siyang kasama sa top - mula top 7 noong 1st grading; top 5 noong 2nd; top 4 nitong 3rd grading - hindi ko pa alam ngayon kung aangat pa siya sa top 3 ngayon dahil sorpresa daw ito at sa araw ng graduation na lamang malalaman.
ang daddy naman niya, nag-aalala, baka raw mamanipula ang grading (haha, worried din si daddy). sabi ko naman okey lang kung anong makuha ng anak mo, as long as alam naman natin ang kakayahan niya, 'di ba?
kinakabahan din lang naman ako kaya naisulat ko ito at parang excited na rin para sa darating na Marso 18.
abangan na lang natin ang susunod na kabanata.

anong dapat gawin?

2006-03-07T12:16:00.000+08:00

may kamag-anak akong nagoyo sa Dubai. ang sabi ng agency dito sa Pinas, may trabaho raw naghihintay sa kanya roon, pero wala nga. kaya ang siste, bumalik siya dito sa Pinas.
may apat pa siyang kasama na nasa Dubai pa rin dahil walang pera pamasahe pauwi.
naisip ko kawawa naman. balak yata niyang mag-reklamo, hindi ko pa siya nakausap nang matino.
nagtanung-tanong ako tungkol sa proseso sa Dubai. ang sabi nga, open country ito at tourist visa yata ang madaling makuha para maka-fly dito. according sa ibang nakapag-work na sa Dubai, ganu'n daw talaga, ikaw mismo ang maghahanap ng trabaho within 2 months. diskarte na lang yata.
ang kaso, lumalabas kasing siniguro nung agency ng kamag-anak namin na may trabaho siya pagdating ng Dubai, pero wala nga. hindi ba malinaw na isa itong panloloko?
sa palagay mo, ano ang dapat niyang gawin?

samu't sari

2006-03-03T15:05:00.000+08:00

Kapag nanalo ako sa lotto
bubuuin ko ulit ang bandang Eraserheads!
Kaso di ako tumataya sa lotto.
Tsk..tsk...tsk.

***
Iniladlad na ni Rustom ang tunay niyang kulay!
Sa wakas, MALAYA na ang veklus.

***
Binawi na ni PGMA ang Proc 1017
Ang tanong, eh, matahimik pa kaya ang bansa?

***
Hinintay ko ang DEBATE sa Channel 7 kagabi.
Nandoon kasi si CHIZ Escudero.
Syet ang sarap ng tulog ko.

***
Napansin ko lang, sino kaya ka-text ni CHIZ.
Aba, kapag hindi nakatutok ang camera
laging nakatungo at kinakalikot ang cellphone.
Ano kaya cell number niya?
Hehehe. Wala lang.

***
Minsan ay hindi mo na alam
ang nangyayari kahit na anong gawin
lahat ng bagay ay mayroong hangganan.

***

batas militar?

2006-02-24T14:52:00.000+08:00

Idineklara ni Pangulong Gloria Macapagal Arroyo ang STATE OF EMERGENCY makaraang kumalas ng suporta sa chain of command ang ilang heneral ng Armed Forces of the Philippines (AFP).
Dumagsa ang mga tangke sa AFP at nagdagdag ng puwersang panseguridad sa Malacañang.
Sinupil din ng Pangulo ang lahat ng kilos-protesta kung kaya ang mga programa para sa pagdiriwang ng ika-20 anibersaryo ng Edsa revolution ay nakansela - kahit na ang pagsasagawa ng misa sa People Power Monument na pangungunahan sana ni Bishop Yñiguez ay hindi rin pinahintulutan.
Ikinagalit ito ng iba't ibang grupo lalo na ang mga kritiko ng pamahalaang Arroyo. Binatikos ng grupo ni dating Vice President Teofisto Guingona, kasama ng grupong Bayan ang idineklarang state of emergency. Gayunman, mapayapa rin nilang nilisan ang Edsa Shrine makaraang makipaggirian sa kapulisan.
Unang nasampulan ng warrantless arrest sina Professor Randy David, Atty. Argee Guevarra ng Sanlakas at isa pa nilang kasama nang magtangkang tumulak ang grupo nila sa bahagi ng Edsa-Santolan.
Limitado na rin ang galaw ng media, ayon sa mamamahayag sa loob ng Palasyo. Hindi sila basta-basta nakakukuha ng impormasyon at hindi rin sila maaring magpalabuy-laboy sa loob ng Malacañang.
Nakatatakot ang naturang hakbang...indikasyon ba ito ng deklarasyon ng Batas Militar?
Huwag naman sana, dahil kung magkagayunman, mas mabuti pang natabunan na rin ako ng lupa sa Guinsaugon, St. Bernard, Southern Leyte kaysa masupil ang aking KALAYAAN.

kalunus-lunos

2006-02-17T14:51:00.000+08:00

Isa pang trahedya ang naganap ngayong Biyernes na kumitil sa buhay ng daang Pinoy sa St. Bernard, Southern Leyte. Hanggang ngayon, hindi pa naiaahon ang karamihan sa mga biktima na nabaon nang buhay dahil sa landslide.
Abala ang ilang pamilya sa kanilang pananghalian habang mayroon ding nagdiriwang ng kaarawan at may ginaganap na awarding ceremony ang samahan ng kababaihan sa nasabing lugar at mas nakalulungkot dito, maraming mag-aaral ang nasa eskuwelahan nang maganap ang trahedya at kasama sila sa natabunan ng lupa.

***
Gumanti na naman ang kalikasan, dahil maraming Pinoy ang matitigas ang ulo at tila hindi natuto sa nagdaang Ormoc tragedy noong 1991 kung saan libu-libong taga-Leyte rin ang nalibing nang buhay.

***
Tsk...tsk...tsk... talagang isang malaking sorpresa ang kamatayan!
Kaya dapat laging handa. Amen.

kainis

2006-02-16T18:58:00.001+08:00

hindi ko maitago ang galit ko
hindi napigil ang pagsulak ng dugo
hindi lang minsang ginawa sa akin ito
hindi ko na nga mabilang ang panggagago
bakit ba may mga taong ganito?
pasalamat siya mabait pa rin ako
na 'di pumapatol sa ipokrito
sagot ko na lang para sa'yo
hintayin mo ang karma mo!

(hay salamat! lumuwag na ang pakiramdam ko)

trahedya ng masa

2006-02-04T12:09:00.000+08:00

Isang napakalaking trahedya na dulot ng kahirapan ang naganap ngayong umaga. Ginulantang ang bansa ng balita hinggil sa pagkasawi ng mahigit sa 70 katao - karamiha'y matatanda at bata at mahigit sa 200 katao ang naipit matapos magkaroon ng stampede sa Ultra.

Bakit sila naroon? Ngayong Sabado ang unang anibersaryo ng Wowowee, isang noontime show sa Channel 2 na nagbibigay ng saya at suwerte sa mga Pilipino. Karamihan sa natutulungan ng nasabing show ang mga kababayan nating lubos na nangangailangan. Bukod sa mga sponsor ng naturang show na nagbibigay ng papremyo, tumutulong din ang ilan nating kababayang OFW na nanonood ng nasabing programa sa pamamagitan ng pag-aambag ng kanilang konting makakaya para maipandagdag sa premyong ipagkakaloob sa mga kontestant o maging sa mga simpleng manonood lamang.
Dahil sa forte ng naturang show, marami sa ating mga kababayan ang nagbabakasakaling suwertehin at dahil na rin sa kahirapan ng buhay kaya marami sa ating kababayan ang nagtitiyaga sa pagpila makapasok lamang o maging kabahagi sa nasabing programa.
Balitang mamimigay ng isang milyong piso ang Wowowee bukod pa ang mga minor prices na maaaring makuha ng mga kontestant at manonood bilang pasasalamat na rin sa pagtangkilik sa kanilang programa ngunit sa isang iglap, naglaho ang tuwa at suwerte dahil napalitan ito ng hinagpis.

Ano ang nangyari?
Ilan sa mga kababayan natin ay matamang naghintay sa labas ng Ultra. Mayroong Biyernes pa lamang ng gabi ay naroon na, lalo na yaong galing pa sa mga probinsiya.
Ayon sa ilang saksi, nagkagulo sa pila ang mga tao at nakipag-unahan ang ilan kaya nagkaroon ng tulakan hanggang sa maipit sa gate ng Philsports arena.
Ayon naman sa iba, mayroong sumigaw na may bomba kaya nag-panic ang mga nakapila.
Ang iba naman ay nagko-complain dahil sa proseso ng pagbibigay ng ticket habang isinisisi naman ng iba sa mga guwardiya na nagbabantay sa ultra dahil sa pagmamatigas na buksan ang gate.

Anu't ano man ang dahilan, nakalulungkot na trahedya ang naging resulta.

Marahil may pagkukulang ang organizer ng show, pero may responsibilidad din ang mga taong nagtungo roon. Karamihan sa mga ito'y matatanda o mga magulang na may bitbit pang mga bata, bagay na dapat iwasan, pero may mga taong matitigas ang ulo.
Pero ang mas mahalaga, huwag na tayong magsisihan dahil TRAHEDYA ang naganap at walang sinuman ang may kagustuhan nito. Kilala TAYONG mga Pinoy sa bayanihan at sana'y makita natin ito sa ganitong sitwasyon.
Magsilbi na lamang sanang aral sa lahat ang nangyari at mamulat na rin sana ang mga GANID na OPISYAL ng GOBYERNO na nagkakamal ng LIMPAK-LIMPAK na SALAPI samantalang nagkukumahog naman ang mga MARALITA para magkaroon ng KAUNTING PANTAWID GUTOM sa araw-araw.

reaksiyon

2006-01-31T12:12:00.000+08:00

AKO ang iyong SAKRIPISYO.

nakakatawa pero totoo

2006-01-26T12:03:00.000+08:00

Hindi ko alam kung katangahang matatawag ito. Natatawa na lang ako sa sarili ko kapag naiisip ko ang nangyari kaninang umaga.
Naka-office uniform na ako at habang nasa kuwarto, siniguro ko munang wala akong naiwang appliance na naka-switch at nang matiyak kong okey na lumabas ako at ini-lock ang pintuan ng silid.
Nanlumo na lang ako nang ma-realize na nasa loob pala ng cabinet ang bag ko. O my gulay! Hindi ko na mabubuksan ang pinto dahil nasa loob ng bag ko ang susi at lahat ng mga importanteng bagay na lagi kong dala sa araw-araw.
Buti na lang nasa baba ng bahay ang cellphone ko at suklay, mas lalo kong ipinagpasalamat na nailagay ko sa bulsa ang sukli sa binili kong tinapay sa agahan kaya may pamasahe naman ako.
Ang masaklap, nabasa ako ng ulan kasi nasa bag ko rin ang aking payong at nagkukubli din ako ngayon sa isang sulok ng opisina dahil wala akong ID.
Ayun, hay buhay!

Naramdaman mo na ba 2?

2006-01-16T14:41:00.000+08:00

MASAYA ako pero HINDI.

Kung hindi ka masaya para sa akin, malabo nga.
Pero kung matatanggap mo, Salamat.
Maraming salamat! Kumpleto na ang kaligayahan ko.

Wala lang.

Viva Nazareno!

2006-01-10T11:50:00.000+08:00

Kahapon ang Kapistahan ng Itim na Nazareno, hindi naman ako deboto, pero hindi naman siguro kailangan na maging deboto ka para lamang mamanata.
Sa totoo lang, simula nang lumipat kami ng bahay sa Kyusi mula sa Paquita St., Lerma, madalang na akong nakapagsimba sa Quiapo. Pero natatandaan ko pa na sa nasabing basilica kami nagsisimba ng aking mga magulang.
Kagabi, humabol kami sa misa, kasama ko mga kasamahan ko sa trabaho, sina Tawe, Jen at Chi. Bago pa man kami nakarating sa simbahan, nilakad na namin mula sa Isetann kasi sarado pa ang kalsada. Halfway, sumakay na rin si Chi, pauwi kasi nakapagmisa na siya nu'ng umaga.
Umabot naman kaming tatlo sa sermon ng pari pero sa rami ng taong narooroon sa labas lang ng simbahan kami nakapuwesto. Gayunman, pilit kaming nakipagsiksikan para makapasok sa loob ng basilica, hindi pa kasi bumabalik ang prusisyon. Nang makapasok sa loob, doon ko napagtanto na marami na pala ang bago sa nasabing simbahan. Gold-plated na ang altar at puro ilaw, hindi na tulad noon na medyo payak at simple lamang ang altar.
Siksikan man, okey lang. Wala naman sigurong maglalakas-loob na gumawa ng kalokohan habang taimtim na nagdarasal ang mga tao. May matandang babae na nasa likuran namin na nakapangingilabot ang tinig habang inaawit ang Ama Namin, pakiramdam ko tuloy nasa life in the spirit seminar ako, masyadong masidhi ang kanyang pag-awit sa mala-sopranong boses (hehehe). Pero in fairness, nakatulong siya sa pagdarasal ko kasi feel na feel niya kaya feel na feel ko na rin.
Hindi rin kami napako sa puwesto namin dahil pinilit naming makapunta sa aisle at nagawa naman namin ni Weng dahil sinundan namin ang isang padre de pamilya na karay-karay ang kanyang dalawang tsikiting at si esmi kaya ayun, nakapuwesto kami si gitna habang naiwan si jen sa exit at du'n na lang namin siya susunduin pagkatapos.
Eksaktong papasok na ang prusisyon kaya nakisiksik pa kami at pinatindi ang hawak sa bakal dahil nagtutulakan na ang mga pipol. Tinarayan pa nga kami nu'ng isang babae na katabi namin dahil singit daw kami ng singit. Nginitian na lang namin, mahirap na, wala sa tamang lugar kung papatulan namin siya (hehehe). Dedma na lang kahit halu-halo na ang amoy, nakisigaw ng Viva Nazareno, nakiawit, nakihawak sa panyo at larawan ng Nazareno. Masaya ang pakiramdam ko habang ginagawa ko 'yun. Yung iba namang nakita ko umiiyak, bata man o matanda. Meron namang kumakanta, yung iba naman walang puknat sa pagbati lalo na ang mga nagpenitensiya.
Paglabas namin ng simbahan, naitanong ko sa sarili, maulit ko pa kaya ito sa susunod na taon?
Sana, bakit hindi?

positibo

2006-01-09T14:15:00.000+08:00

Lab talaga ako ni LORD.

Hindi niya ako kinakalimutang

bigyan ng pagsubok.

Pray 4 me.

Sana makapasa ulit.

Ayoko nang daanin ito

sa pagmumukmok

Sigurado namang kaya ko 'to e.

Pray 4 me ulit.

Pandagdag lakas ng loob.

TAGay ni Des

2006-01-07T12:23:00.000+08:00

Ito ang unang tag ko ngayong 2006 at galing ito kay Des.
Tinagalog ko na lang ang sagot ko, sa mga na-tag ko, puwede n'yo uling isalin sa English.

Rules:
* The tagged victim has to come up with 8 different points of their perfect lover/partner.
* Need to mention the sex of the target.
* Tag 8 victims to join this game & leave a comment on their Comments saying they've been tagged.
* If tagged the 2nd time, there’s no need to post again.

Target: LALAKI

***8 iba't ibang puntos***
* pisikal – matangkad, kayumanggi, may mapangusap na mga mata
* emosyonal – pasensiyoso (matigas kasi ulo ko).
* sikolohikal – normal at balanse
* ispirtiwal – naniniwala at may takot sa Diyos (dapat lang)
* mental - normal ang mentalidad. Sa IQ, ayoko nu’ng masyadong matalino.
* pinansiyal – kahit meager lang, basta hindi nauubusan. hehehe
* sosyal – marunong makisama pero laging una ang pamilya.
* iba pa – maabilidad at mahal na mahal ako. (nyehehehe)

Tag ko sina wendy, jack, anne, agring, melai, Kuya Ace, neng, bethski

atake

2006-01-04T19:53:00.000+08:00

Enero 2, inatake ako ng sakit ng ulo, as in sobrang sakit. Tipo bang gusto ko na lang tagpasin para matapos na. Hindi ako makatawa o maka-ubo kasi parang lumilindol ang utak ko. Hindi rin ako makakibo nang biglaan kasi, parang sumasabog ang ugat sa ulo ko.
Hayy, nag-undertime tuloy ako dahil dito, tsk, tsk, tsk, pero siyempre tinapos ko pa rin ang trabaho, iniwan ko na nga lang ang layout.
Natulog ako pag-uwi pero paggising ko kinabukasan, ganu'n pa rin. Nakupp, nampotek! Ano ba 'tong nangyayari sa akin? Bigla ko tuloy naisip si Fernando Poe, Jr. at Reynaldo Wycoco ng NBI, kapwa namatay sa aneurysm.
Nabasa ko kasi na isa sa mga sintomas ng sakit na ito ang sobrang pananakit ng ulo (na naranasan ko nga), pamamanhid ng bahagi ng mata (na naranasan ko rin), stiffneck (ganu'n din). Hindi lang ako nakaranas ng pagsusuka at nausea.
Weirdo ko talaga, ihalintulad ba kina FPJ at Wycoco ang kalagayan, hehehe kung magkagayunman, at least napatunayan ko na may UTAK pala ako. HAHAHA! Pero batay sa sarili kong kalkulasyon, palagay ko ito lang ang kailangan ko:

Pero ayaw kong ipagwalambahala lahat ng ito. Sabi nga ni Doc, mahirap mag-self-medicate.

bagong taon na!

2006-01-01T12:14:00.000+08:00

Manigong Bagong Taon sa lahat ng mga blogista!
Unang araw ng taon, nandito ako sa opis, kailangan eh. Kahit kulang pa sa tulog dahil sa kasiyahan noong Media Noche, sige pa rin!
Basta para ulit akong bata kagabi kahit nadagdagan na naman ang taon, positibo ang ihip ng hangin. Tumalon ako para tumangkad (joke, joke, joke), nagpaputok ng piccolo, nagsindi ng kuwitis, buti na lang 'di ako naputukan (Hehehe).
Pero, hindi pa natatapos ang kasiyahan bigla na lang may pumasok sa isip ko...may gagawin nga pala akong trabaho na hindi ko natapos! Ay sus, nampotek. Kaya ngayon ang aga-aga kong pumasok sa opisina. Wala kasi akong karilyebo kaya doble ang trabaho ko. Hayy, mukhang buong 2006 nagkukumahog ako lagi sa trabaho.
Basta, masaya naman ako kagabi, kaya naman nakalimutan ko panandalian ang mga nasa likod ng utak ko na produkto pa ng 2005. Masaya kaming lahat, buong pamilya at 'yun na lang ang pinanatili ko sa isip para naman maganda pa rin ang simula ng year of the dog para sa akin.
Start na ko sa workload at sana maagang matapos para makasimba at makapagpasalamat.
Ciao! Happy New Year!

bayani ng lahi

2005-12-30T13:18:00.000+08:00

Ang HINDI marunong MAGMAHAL

sa SARILING WIKA

ay HIGIT pa ang amoy

sa MABAHONG ISDA.

- Gat. Jose Rizal

pagtatapos

2005-12-27T12:21:00.000+08:00

parang kailan lang nang simulan ang Simbang Gabi, ngayon ilang araw nang lumipas ang Pasko at naghihintay na tayo sa nalalapit na pagtatapos ng taon.
parang kailan lang nagbibilang pa ako kung ilang buwan pa ang lilipas bago mag-Pasko, pero ngayon, ilang araw na ang lumipas matapos ito.
parang kailan lang nag-iisip pa ako ng ibibigay sa mga inaanak, kapamilya at malalapit na kaibigan, pero ngayon, marami pa yata akong nakalimutang bigyan.
parang kailan lang parang gusto ko nang matapos ang taon, pero ngayon, kagyat kong iniisip kung paano ko mapipigilan ang pag-inog ng mundo.
dungo pa ba ako sa panibagong bukas, sa kabila ng matagal kong pananatili sa karimlan?
o di kaya'y bulag at ayaw makita ang liwanag na ngayo'y aking kinasasadlakan?

panata

2005-12-16T17:00:00.000+08:00

Sinimulan na ang tradisyunal na Simbang Gabi tanda na papalapit na araw ng Pasko. Bilang simula sa aking hangad na pagbabago, sinikap kong dumalo sa unang Misa de Gallo at sisikapin ding mabuo ito hanggang sa ika-siyam na araw – pagpatak ng mismong araw ng Pasko.
Medyo kakaiba nga lang tulad ng nakagawian ko na 4:00 ng madaling-araw ang misang aking dinadaluhan, dahil 8:00 ng gabi ito sinimulan sa Sto. Domingo Church. Dahil malapit din lamang sa opisina, dito na ako tumuloy at sana nga makumpleto ko ang panata.
Kung sumablay man siguro ako rito sa Sto. Domingo, puwede pa rin sa madaling-araw, dahil malapit lang naman ang bahay namin sa isang malaking simbahan sa Novaliches.
Ewan ko na lang ‘pag sumablay pa ako, talagang husto na ang katamaran ko kung gayon at parang nakakaawa na ang ispiritwalidad ko. Pero siyempre, pagbubutihin ko dahil ako ang nagnanais ng pagbabago. Wala man akong matanggap o maibigay na regalo sa sarili ko, malaking bagay na siguro na napag-ibayo ko ang pakikipag-ugnayan kay Lord. Sana nga tuluy-tuloy na ito para mas makabuluhan ang aking Pasko.

ang bagbabalik

2005-12-13T19:21:00.000+08:00

Matagal din akong nawala at nagpahinga sa blogosphere kaya heto ako ngayon at nagbabalik.
Nakaka-miss pala ang blogging. Minsan, sinubukan kong buksan ang site ko at maglagay na ng panibagong post pero maraming balakid ang dumarating na sa tingin ko ay mas dapat bigyan ng aking atensiyon.
Nakakapagod ang dalawang linggo, bukod sa trabaho na kumokopo sa maghapon ko, mas nangailangan ng aking kalinga ang mag-ama ko. Pareho silang nagkasakit at sabay pa, hindi rin nagkakalayo ang kalagayan nila. Hindi biro ang sakit nila dahil nasa family history. As usual, laman kami ng ospital at siyempre 'pag nandiyan ka, gastos 'yan.
Dalawang beses na akong nag-half day, ilang beses na namang na-late. Nakakapanghinayang din sa kabilang banda ang makakaltas sa suweldo ko kaya kahit nagagalit na 'yung isa dahil hindi ako nagpapahinga, hindi ko na lang pinapansin.
Buti na lang malakas pa rin resistensiya ko. Hindi pa ako nagkakasakit at harinawa hindi nga mangyari ngayon. Kaya nga nagpapasalamat pa rin ako at hindi pa ako bumibigay. Magpa-Pasko pa naman.
Bukod dito, nakaaway ko pa isang friend ko. Mag-inarte ba naman, nakakainis! (Itanong mo ke Wendz) Aba, apat na gabi rin kaming 'di nagpapansinan kaya ang aga-aga niyang umuuwi, pikon kasi, hehehe. Uhm, hindi naman ako bad, hindi ko nga pinapatulan mga pasaring niya e, kasi alam ko na ugali niya, hehehe.
Sa kabila naman ng lahat, naayos ko rin ang gusot, tinambangan ko siya sa banyo, inginudngod sa bowl hehehe, joke lang. Kinausap ko siya, hindi na ko nakatiis sa kaartehan niya kaya ayun, okei na kami at sabay-sabay na naman umuwi.
Malungkot yata ang pasok ng Disyembre, magpa-Pasko pa naman kaya kailangan sikaping maging masaya at maayos ang lahat anuman ang mangyari.

Araw ng Supremo

2005-11-29T00:40:00.000+08:00

ISANG pagbibigay pugay sa Supremo ng Katipunan.
Maligayang isandaan at apatnapu’t dalawang kaarawan
Gat Andres Bonifacio!

(Nobyembre 30, 1863)

---KKK---

Pag-ibig sa Tinubuang Lupa

Andres Bonifacio

Aling pag-ibig pa ang hihigit kaya

Sa pagkadalisay at pagkadakila

Gaya ng pag-ibig sa tinubuang lupa,

Aling pag-ibig pa? Wala na nga wala.

.
Walang mahalagang hindi inihandog

Ng may pusong wagas sa bayang nagkupkop.

Dugo, yaman, dunong, katiisa’t pagod:

Buhay ma’y abuting magkalagot-lagot.

Ang nakaraang panahon ng aliw

Ang inaasahang araw na darating

Ng pagkatimawa ng mga alipin

Liban pa sa bayan saan tatanghalin?

Sa aba ng abang mawalay sa bayan
Gunita ma’y laging sakbibi ng lumbay
Walang alaalang inaasam-asam

Kundi ang makita lupang tinubuan.
.

Kayong nalagasan ng bunga’t bulaklak

Kahoy niyaring buhay na nilanta’t sukat

Ng bala-balaki’t makapal na hirap

Muling manariwa’t sa baya’y lumiyag.

.
Ipakahandog-handog ang buong pag-ibig

Hanggang sa may dugo’y ubusing itigis

Kung sa pagtatanggol buhay ang kapalit

Ito’y kapalaran at tunay na langit.

Aling pag-ibig pa ang hihigit kaya

Sa pagkadalisay at pagkadakila

Gaya ng pag-ibig sa tinubuang lupa

Aling pag-ibig pa wala na nga wala

Gaya ng pag-ibig sa tinubuang lupa

Aling pag-ibig pa? Wala na nga wala.

TAGay ni Agring

2005-11-27T20:16:00.000+08:00

1. Anong oras ka gumising kaninang umaga? 9:30 n.u.

2. Ano ka sa dalawa morning person o night owl? Depende sa sked

3. Anong huling pelikula ang napanood mo sa sinehan? tanong ko sa kasama ko, ahehehe
4. Anong paborito mong TV show? Sa ngayon, Jewel in the Palace
5. Anong kinain mo sa agahan? Pansit at pandesal na sinawsaw sa suka, ahehehe
6. Ano ang iyong panggitnang pangalan? G.

7. Ano ang paborito mong lutong pagkain? Dami, eh
8. Anong pagkain ang ayaw mo? Pagkaing isinasawsaw sa suka

9. Paboritong araw? Wala

10. Paboritong CD sa ngayon? MYMP pa rin

11. Paboritong sandwich? Cheese Pimiento homemade

12. Anong katangian ang ayaw mo? doble kara

13. Anong ginagawa mo kapag nababagot ka? kumakanta
14. Kung magbabakasyon ka sa ibang bahagi ng mundo, saan ka tutungo? Rome
15. Paboritong tatak ng damit? Wala
16. Saan ka pinanganak? Lucena
17. Ano ang pinakamagandang alaala ng iyong kamusmusan?

pasyal sa Quezon Park matapos magsimba

18. May alaga ka bang hayop? Flower horn, askal, dalmatian
19. Mayroon ka bang bagong balita na gusto mong ibahagi sa lahat? Wala pa, e.

20. Ano ang gusto mong maging nu’ng musmos ka pa? Gusto ko maging nurse pero hindi ko alam kung bakit hindi nursing ang kinuha ko nu’ng college.
21. Mga trabahong napasukan mo? service crew, purchasing at admin assistant, ngayon asst. na naman (sa posisyon lang pero ang scope of work hindi na pang-asst. e, ahehehe)

22. Ano ang nauna, manok o itlog? Manok

Ipapasa ko ito kina Wendy at Des :)

pananaw

2005-11-25T14:03:00.000+08:00

Nawiwili ako ngayon sa panonood ng mini-series na Daejanggeum (The Great Jang Geum) o mas kilalang Jewel in the Palace dito sa atin. Nagustuhan ko ang pangunahing sangkap ng istorya na may kinalaman sa kababaihan – women power ba. Siyempre, palabok na lamang dito ang anggulo ng pag-ibig at mga pagsubok sa buhay.
Isang true to life story ang Jewel in the Palace na halaw mula sa buhay ni Jang Geum ang kauna-unahang babae sa Korea na naging head physician ng Hari ng Joseon Dynasty.
Isasama ko na rin sa dahilan ko ng panonood ang napakagandang setting kung saan tampok ang ilang makasaysayang lugar at tourist spots sa Korea.
Na-curious tuloy ako sa history ng Korea dahil nu’ng high school ang mga dinastiya sa Tsina lamang ang napag-aralan namin.
Nagustuhan ko rin ang gumanap bilang batang Jang Geum, ang kulit niya at nakakawili ang kanyang facial expressions – buti na lamang at akma rin sa kanya ang boses kung sino man ang gumanap na dubber. Gusto ko nga hindi na lang siya lumaki o kaya mas pinalawig pa sa serye ang pakikipagsapalaran ng batang Jang Geum, pero siyempre hindi naman ako ang writer, eh (hehehe).
Hindi ko naman iniitsepuwera ang mga lokal teleserye ng Pinoy – tulad ng Darna at Panday na talaga namang nakatatak na sa isip ng masa – kaso nasanay na lang ako sa walang patumanggang pasakit na dinaranas ng bida at ang wala ring kamatayang kontrabida - kesehodang mahulog na sa gusali, barilin nang ilang ulit, masagasaan ng trak, pero buhay pa rin (hehehe).
Kailangan din naman ng manonood ng ibang timplada, nandu’n na ang mga aral sa buhay, pero ‘yun bang tipong nakadaragdag din naman ng kaalaman sa mga manonood lalo na’t may mga kabataan ding nakatutok.
Bakit hindi kaya subukang gawing teleserye ang buhay ni Jose Rizal o ni Andres Bonifacio? Ilan lamang sila sa mga bayani natin na sa paaralan na lamang binubuhay, dahil kasama na silang nilalamon ng makabagong teknolohiya. Natural, may mga anggulo pa ng kanilang buhay na hindi alam ng lahat ng Pinoy na maaaring bigyang kulay sa teleserye.
Katulad ni Jang Geum, tiyak ko na marami ring mapupukaw na mapanood at malaman ang makulay na buhay nina Rizal at Bonifacio, magagaling yata at malikhain ang mga manunulat na Pinoy ngayon.
Opinyon ko lamang naman ito bilang isang manonood, masyado na kasing dominado ang telebisyon at radyo ng dayuhang kultura at ito na lamang ang nakahihiligang tangkilikin ng nakararaming Pinoy, partikular na ng mga kabataan na siyang dapat nating alalayan dahil sila ang huhulma ng lahing Pilipino sa hinaharap.

nakakatakot ba?

2005-11-21T19:43:00.000+08:00

wala akong magawa kaya tingin-tingin lang

sa tabi-tabi

hanggang sa mapadpad ako dito.

http://members.thai.net/sinthai/thehouse.htm

bahala na kayo, 'di ko naman sinabing

bisitahin n'yo yan e, hehehe!

ang "itlog" ni Errol na galing kay j

2005-11-17T11:48:00.000+08:00

Inaanyayahan ko ang bawat papasahan ko nito na maglathala ukol dito sa larawan sabihin ang nasa loob ng hanggang 50 salita walang lalampas pwedeng patula,pwedeng isang kasabihan,pwedeng patawa,pwede lahat pwera ang murahan....pag lumampas bahala ka...

Nag-suicide ang itlog dahil ayaw na niyang maging manok at mamatay o pumatay ng inosenteng tao o kapwa manok sakaling dapuan siya ng nakatatakot na Bird Flu virus!

Isa siyang dakilang itlog kahit hindi siya tanggapin ni San Pedro.

Yun lang masasabi ko tungkol sa itlog na ipinasa sa akin ni ERROL na galing naman kay J.

Kayo BETHSKI, NENG at BULITAS, ano masasabi n'yo sa itlog na ito?

ang cellphone at ang Bible

2005-11-07T00:45:00.000+08:00

Ang cellphone laging hawak, ipinapakita.
Ang Bible laging nakatago at ayaw ipakita.

Ang cellphone binibili kahit libo-libong halaga.
Ang Bible ayaw bilhin, kahit isang daan ang halaga.

Ang cellphone laging pinapalitan ng case.
Ang Bible hindi man lang mabilhan ng case.

Ang cellphone ay ayaw magasgasan.
Ang Bible hinahayaang maalikabukan.

Ang cellphone bihirang makaligtaan kung saan iniwan.
Ang Bible madaling makaligtaan kung saan naiwan.

Ang cellphone mahirap ipahiram, baka masira.
Ang Bible madaling ipahiram, kahit mawala.

Ang cellphone laging binabasa kung may bagong message.
Ang Bible hindi binabasa kaya hindi makita ang message.

Ang cellphone message masarap i-share.
Ang Bible verse nakakalimutang i-share.

Ang cellphone ipinapakita ang lifestyle ng tao.
Ang Bible nagpapabago ng lifestyle ng tao.

Ang cellphone mabilis maluma.
Ang Bible hindi naluluma.

Ang cellphone message kung minsan ay late.
Ang Bible laging on time ang message.

Ang cellphone kailangan mag-load para mag-message.
Ang Bible laging fully loaded ang message.

Ang cellphone ay mahalagang gamit ng tao,
pero ang Bible ay mas mahalaga kung gagamitin ng tao.

---oOo---

Na-receive ko ito sa aking e-mail. Since limited din lamang ang nasa address book ko, naisipan ko na lang na i-post ito rito, at least, maraming blogista ang makababasa - kahit nasa list ko o wala. Sana'y magising tayo sa mensaheng ito!

maling diskarte

2005-11-01T18:00:00.000+08:00

ang daming missed calls at messages sa cellphone ko, lahat galing sa mga pinsan ko sa Quezon at iisa lang ang tanong nila, kung uuwi raw ba ako ngayong Undas. hayy, gustong-gusto ko pero hindi ko magawa. ngayon nga nasa trabaho ako kasama ng mga multo rito sa opisina - siyempre, bukod pa sa kanila ang mga katrabaho ko. tatlong taon nang ganito ang buhay ko at lubhang nakakabagot na. para na rin akong patay. hayy.
pero sa isang banda, puwede naman akong mawala ngayon kaso nga lang nagkamali ako ng diskarte noong kaarawan ko. dapat pumasok na lang ako nu'ng araw na 'yun at ngayon ko ginamit ang dalawang araw kong leave. hayy at hayy, 'yun na lang ang masasabi ko.
siguro mas tamang ilibing ko na rin ngayon ang mga hinanakit ko sa trabaho at sa personal kalakip ng dasal ngayong Araw ng mga Santo na patnubayan ako lagi sampu ng aking pamilya.
bukas, kasabay ng Araw ng mga Patay ko na lang ipagluluksa ang mga kaganapan na dapat kong naranasan sa aking buhay pero aking nakaligtaan.

TAGay ni neng

2005-10-26T19:43:00.000+08:00

“20 random facts about me then tag the same amount of people as minutes it takes you to write the facts”

1) petite ako.
2) mommy na ko pero parang hindi, wala sa looks hehehe.
3) dalawa site ko, ito (Malaya) at Carpe Diem. ‘Yung huli intended for English entries at ito naman sa Filipino. Mahirap palang I-maintain ang dalawang blogs.
4) mahiyain ako.
5) pagod na ko sa trabaho ko.
6) miss ko na trekking.
7) trip ko singing, kahit ano.
8) gusto ko pa mag-aral o kumuha ng masteral course.
9) gusto ko rin magturo.
10) akala ko nu’n ang ibang bansa ibang planeta at pag punta ka ng US lalabas ka sa kalawakan kasi ibang planeta nga. O walang tatawa!
11) nanampal ako nung bday ng pinsan ko nalasing kasi ako halu-halo nainom ko J&B, London Dry, Gilbeys at San Mig. pero mas 'di ko malilimutan nu'ng uminom me ng Red Horse na sinundan ng Colt 45 kasi naubos yung RH, grabe 'di ko na uulitin 'yun, promise!
12) tangkad mister ko kaya bagay kami. heheh. wala ulit kokontra!
13) miss ko na ang kalye lahat ng pangyayari sa kalye kasi ngayon nakakulong ako sa opis 7 araw at natutulog lang ako sa bahay. ganu'n, parang boarder.
14) working student ako nu'n sa KFC at naging kras ko yung manager naming bading (paminta). majority ng kostumer kong mga lola at lolo ayaw maniwalang 18 years old na ko nu'n.
15) 'yung pila ng fx sa Muñoz, laging sa may tabi ng drivers seat ako pinapasakay, ewan ko kung bakit.
16) hindi ako makakalimutin, nye, ano nga 'yun!
17) masarap ako magluto. tanong n'yo kay wendy.
18) lumaki (tama ba 'yung term?) ako sa lolo't lola ko sa Quezon.
19) mas gusto ko malasing kesa mag-yosi.
20) matakaw ako pero ngayon hindi e.

Ooops, ipapasa ko ang tagay kay wendy, jack, anne, j, bulitas, nhila, janice, iPOB at bethski

lumang mundo

2005-10-24T20:16:00.000+08:00

Matagal kong ninais na makita ka.
Heto ka nga’t nakabilad sa ‘king mga mata.
Kinilig ako at talagang kinaba,
pero tanong ng isip ito’y tama ba?

Kagyat kong naramdaman ang kaligayahan
nang malaman ang iyong tunay na kalagayan.
Naramdamang takot ngayo’y naparam,
nawala rin maging aking mga agam-agam.

Dating landas na ating tinahak
maging ang prinsipyo na pilit binatak
ngayo’y magkaiba na at aking natitiyak
pati na ating munting pangarap at halakhak.

Magkagayunman, masaya ako
Nang mapagtanto ang kalooban mo.
Kung gaano ako kaespesyal sa’yo
sa mga panahong malayo tayo.

Ngayon batid kong imposible na ito.
Hindi na maibabalik ni mababago,
ang makulay na nakaraang nabuo
noong mga panahong masiphayo.

apoy

2005-10-13T23:16:00.000+08:00

Dumadampi sa aking pisngi

ang init ng iyong pagliyab

Gumagapang sa aking kalamnan

ang iyong pagmamahal.

Akala ko'y wala nang katapusan

ang iyong pagningas.

Akala ko'y magtatagal

ang pagbibigay ng iyong liwanag.

Ngunit nagdilim ang panahon

tuluyang bumuhos ang ulan.

Ang pangakong liwanag

biglang kumupas.

Tuluyang humupa ang init

na dulot ng iyong pagliyab.

Nagmistulang abo ang dating

damdaming nagdadarang.

Ilang gabing nag-iisa

kasama ang buwan,

kasabay na tumatangis

ang damdaming iniwan.

Ngunit sa gitna ng pighati

at ng kalungkutan,

luha ko'y pinahid

ng isang liwanag.

Ngiti'y biglang sumilay,

damdami'y biglang nabuhay.

Pagkat sa dating apoy

nagmumula ang panibagong liwanag.

na-tag ulit ako!

2005-10-11T18:24:00.000+08:00

3 Things that you still don't know about me.

1) strong in the outside and weak in the inside.
2) afraid of me.
3) independent in my own way.

I pass this on to ms. bing, j and pretty nhils.

tuloy pa rin

2005-10-08T07:00:00.000+08:00

Mabilis talaga ang takbo ng panahon,
tatlong taon na pala ako sa aking trabaho.
Parang kailan lang, ano?
Pero heto ako, tuloy pa rin sa pakikibaka.
Saan ba ang aking direksiyon?
Hanggang dito na lang ba ako?
Hindi siguro.
Hahakbang pa ako.
Hahakbang pa ako!

na-tag ako

2005-10-04T23:24:00.000+08:00

1) Is it really bad to stare?
I think it depends upon on how and who u stare at. we have different perceptions regarding that gesture. Some people like others to stare at them even if it's a glaring one while some feel offended on such manner. So as the golden rule goes, don't do unto others what you don't want to do unto you.

2) Do you have a favorite song?
Yeah, i have. True Colors, Ode to My Family, Selfless, Cold and Composed, Half-Life, Mad World, Better Man and Back 2 Good

3) Tag 7 peeps
The Maven, Anne, Janice, Jack, Carpe Diem, Don Honesto, Sherwina

aso't pusa

2005-10-03T13:35:00.000+08:00

nagalit ka sa mababaw na dahilan
bumuhos ang ulan sa ating pagitan.

naging manhid ako sa pagiging sensitibo mo
at ngayon kapwa nagmamatigas tayo.

kung hangggang kailan ito magtatagal
hindi ko alam, ngunit ako'y napapagal.

pero tandaan mo, nandito lang ako
bukas pa rin para sa iyo...kaibigan ko.

pangaral

2005-09-26T22:21:00.000+08:00

di ka ba nagtataka kapag nalalagas
ang dahon sa tangkay
may umuusbong muling dahon
sa naturan ding lugar?
di ka ba nagtataka na kahit gaano
kakapal ang madilim na ulap
sa panahon ng tag-ulan ay lumiliwanag muli
upang bigyaan-daan ang sinag-araw?
di ka ba nagtataka sa sinag ng araw sa umaga
na unti-unting magliliyab nang todo sa katanghalian
pero dahan-daang lulubog sa Kanluran
upang muli sumungaw sa bukang liwayway?
Bakit kaya may itim at puti?
Bakit kaya may lalaki at babae?
Bakit may saya at pighati?
Iyan na mismo ang buhay!
Nasa kamatayan mismo ang pagsilang!
At nasa pagsilang ang mismong kamatayan!

mula ito sa isang kaibigan na walang sawang nagbibigay ng lakas ng loob sa isang pesimistang katulad ko (kaso matigas talaga ang ulo ko, hehehe).

ako sa loob ng kumunoy

2005-09-22T12:03:00.000+08:00

malawak ang aking mundo
pero peligroso ito
mahirap kumibo
kailangan kang alisto.

alam ko marami kami rito
pero ako lang ang nakikita ko
sa malawak kong mundo
na pulos panaghoy ng anino.

paano ba makawala rito?
sa mundo kong sobrang tuso
isang sentimetrong maling kibo
dalawang dipang lubog ako.

dapat pag-isipan nang makapito
makawalo, makasiyam, makasampo
upang sa kumunoy na ito
tuluyang makawala na ako.

alaala

2005-09-15T08:08:00.000+08:00

Tinatahak ko ngayon ang landas ng kamalayang
tanging ikaw at ako lamang ang nakaaalam.
Lingid sa atin ay saksi pala ang Bathala sa karimlan
na matamang nagmamasid sa takbo ng mga nakaraan.

Inukit at hinulma ng panahon
mistulang obra ng nalimot na kahapon.
Bawat hinuha ng isip ay bunga
ng isang malayang pitak ng pagnanais.

Pagnanais na umalma sa anino ng nakaraan.
Pagnanais ng isang pagwawasto.
Pagnanais na baguhin ang obrang
nilumot na ng pag-inog ng mundo.

lola mo ba 'to?

2005-09-14T12:07:00.000+08:00

Patungo na ako sa opisina nang makasakay ko ang dalawang primadonang lola na ito sa FX. Si Lola 1 pusturang-pustura pa rin at todo ang alahas sa katawan, si Lola 2 simple lang pero rock! Baket? heto ang nakakaloka nilang usapan habang binabaybay namin ang kahabaan ng West Avenue at Quezon Avenue.

Lola 1: (Habang papasakay sa FX) Ay naku, napakahirap namang umakyat dito. Ang tuhod ko ay mahina na at napakababa pa pala ng upuan.
Lola 2: Oo nga ano, hehehe.

Lola 1: Nag-fasting ka na ba?
Lola 2: Oo, naman pero kumakain din ako. Mahirap na sa ating edad ano.

Lola 1: Kunsabagay.
Lola 2: At saka ako, gusto ko sa activity natin kapag simba, simba. Ayoko na ako pa ang magluluto ng kakainin ng lahat. Mahirap mag-asikaso ano.

Lola 1: Tama ka dyan, kami nga sa bahay hindi na rin ako nagluluto. Inaakit ko na lang silang kumain kami sa restaurant. Napapagod na kasi ako at siyempre sa edad kong ito hindi na bagay sa akin ang ganyang gawain.
Lola 2: Ay oo naman ano. Siyempre, kapag nagluto ka, may mga hugasang matitira. Naku, ayoko na ring maghugas ng pinggan. Minsan nga sa paper plate ko na lang pinakakain ang mga anak ko para itatapon na lang at wala nang huhugasan.

Lola 1: E kahit sa paper plate mo pakainin, yung pinaglutuan naman nandun din, ikaw pa rin ang magkukutkot.
Lola 2: Hindi mo ba nauutusan ang mga anak mo? E ang katulong, wala ba kayo?

Lola 1: May kanya-kanya nang pamilya ang mga anak ko. Sa Linggo nga magsu-swimming kami sa Los Baños.
Lola 2: Talaga? Saan ba 'yun?

Lola 1: Sa Laguna. Hotspring iyon at saka may bubong at hindi maraming tao kasi private sa amin lamang. Kasama ko ang pamilya nina Eleanor, Eric at ni Tanya.
Lola 2: Ay maganda nga 'yun ano. E 'di ikaw ang mag-aayos ng lakad?

Lola 1: Ay naku, hindi ano. Tigilan nila ako, gusto ko pa-relax-relax na lang. At saka sila na ang nag-akit kaya sila ang mag-asikaso. Hindi ko na dapat problemahin yon.
Lola 2: Naku kung ako yan, sasabihin ko sa mga anak na ibigay n'yo na lang sa akin ang pera at wag na tayong mag-swimming. Kaso nahihiya rin naman ako.

Lola 1: (Sumegway) Masarap mag-swimming no! Medyo mainit pa rin naman ngayon kahit maulan.
Lola 2: Bakit? Wala ba kayo aircon?

Lola 1: Meron naman, tatlo pa nga ang bentilador ko.
Lola 2: E, ako pag-akyat ko ng 9 p.m. sa kuwarto bukas ko na ang aircon hanggang 12 yun. Tatlong oras ko lang binubuksan. At kapag nasa sala ako, binubuksan ko rin yung aircon sa baba.

Lola 1: E 'di mahal ang kuryente n'yo?
Lola 2: Hindi nga e. P1,500 lang!

Lola 1: (sumegway ulit) Alam mo ba si Crisostomo (Ibarra?)...
Lola 2: Di ba hindi nakapag-asawa 'yon?

Lola 1: Naku yan ang hirap nang wala kang sariling pamilya. Isipin mo umiihi na raw sa kama. Nakapampers na rin.
Lola 2: Sa lahat naman 'yun ang ayaw kong maranasan.

Lola 1: Sinabi mo pa. Eh, naghahanap na nga ngayon ng mapapang-asawa ano.
Lola 2: Ganun?

Lola 1: Baka may kakilala ka?
Lola 2: Eh, kung ako 'yun papayag na ako kasi malapit na matigok yun. At least yung mga benepisyo nun sa 'kkin mapupunta. Konting tiis na lang naman siguro. Ahihihi.

Lola 1: Sus, e kung ang gagawin ko lang naman e samahan siya sa banyo at hugasan ang puwit niya e wag na lang. hindi ko pinangarap.
Lola 2: E madali lang naman 'yun.

Lola 1: Ano ka, isipin mo kung isasama mo sa mall, hindi ka makakaikot at hindi ka mag-eenjoy tapos nakatali lang ang buhay mo sa ganun.
Lola 2: At least, mayaman ka naman pag namatay 'yun. Hahahaha!

Susmaryosep! Napa-sign of the cross na lang ako pagbaba ko sa Sto. Domingo sabay sabi na buti na lang hindi ko lola ang mga 'yun. kayo? baka lola n'yo sila?

mabubuti kong mga kaibigan

2005-08-30T19:58:00.000+08:00

Tag Ur it!

SINU-SINO ANG MGA KAIBIGAN MO?

A) Noong medyo wala ka pang muwang at ilarawan sila:
1) Cleng-Cleng
2) Darlene
3) Len-Len

Lahat sila mapuputi. maikli ang buhok ni Cleng samantalang mahaba naman ang kina Darlene at Len-Len. naaalala ko, kalaro ko sila noong kabataan ko na uso pa ang chinese garter, piko, siato, tumbang-preso. sa 16th St, New Manila pa ako nakatira noon. Ang mga magulang nila ay kaibigan ng mga magulang ko lalo na ng aking ama. Sa kanilang tatlo, si Darlene lang ang huli kong nakita nitong nakaraang taon. Maganda pa rin siya tulad ng dati. Si Cleng, wala na akong balita sa kanya gayundin kay Len-Len.

B) Noong elementary ka
1) Kristine Bantiles
2) Joanne Quintos

Sila naman ang kaibigan ko noong Grade 4 ako sa St. Joseph's College. Si Kristine, nakatira siya sa may So-En sa Araneta. Si Joan naman, anak ng adviser namin. Close kaming tatlo, mula assignments, projects, exams at ultimo crushes alam ng bawat isa. Natatandaan ko pa, nagpupunta kami sa bahay ni Kristine para lamang magkasama-sama. Ngayon ang huli kong balita kay Kristine ay nasa Davao na siya. Kay Joan, wala na akong alam tungkol sa kanya.

3) Mabel
4) Michael

Sina Ate mabel at Michael ang naging kaibigan ko mula nang lumipat kami sa probinsiya. tiyahin ko siya. naging mabait sila, sampu ng kanilang magulang, sa amin ng kapatid kong si Karla. Siyempre hanggang ngayon, alam ko na nandiyan lang sila at natutuwa sa tuwing tumatawag kami at nangungumusta. Ngayon may pamilya na si Ate Mabel kasama pa rin si Michael.

C) Noong high school
1) Christy Anne del Mundo

T-Anne kung tawagin ko siya. maganda siyang babae. kayumanggi at balingkinitan ang katawan. lagi akong nasa kanila noong first year high school pa lang ako. minsan naman sinusundo pa ako ng kanyang ama para makasama ni T-Anne sa bahay. may pinsan si T-Ann na Bryan ang pangalan. ito naman ang kakulitan naming dalawa noon. Tanda ko pa, lagi kaming kumakain ng ice cream kasama ang utol niyang si Mirasel na isa ring napakagandang binibini. Ngayon, si T-Anne may pamilya na. May komumikasyon pa rin kami sa pamamagitan ng makabagong teknolohiya. Si Mirasel naman ay nasa ibang bansa nakikipagsapalaran.

2) Thennessee Yu
Isa siya sa hindi ko makakalimutang kaibigan. maikli lamang ang panahon na naging malapit kami pero isa iyong magandang ala-ala. bestfriend ko siya nung second year high school pa ko. pero nang dahil lang sa isang libro, nagkahiwalay kami. hindi kami nag-away nang dahil sa libro. nagkataon lamang na isang libro ang dahilan kung bakit nawalan siya ng ganang mag-aral. lumipat siya ng paaralan na naging dahilan ng aming paghihiwalay. huli ko siyang nakita noong kaarawan niya Oktubre yun ng taong 1993 kung hindi ako nagkakamali. bumili ako ng munting regalo para sa kanya pero hindi ko na matandaan kung ano ito.

3) Janice Punzalan
4) Roan Macaraig
5) Elaine Ramos
6) Leah Decena
7) Joy Tan
8) Shirley Jaca
9) Teresita Bucal

Sila naman ang naging kasa-kasama ko mula third year hanggang fourth year ng saan nadagdag naman sa listahan si Teresita Bucal. Si Janice, matalino yan at magaling magsulat, klasmeyt ko siya mula pa noong grade four ako. si Roan, mas maliit siya sa akin o pantay lang kami, hehehe. Si Elaine naman ang lapitin ng mga guys dahil sa angking kagandahan habang si Ate Lea naman ang liwanag ng grupo dahil isa itong taong simbahan, may calling. hindi ko lang alam kung madre na siya ngayon, huli ko kasing balita sa kanya sa Batangas siya nagkolehiyo. Si Shirley naman ang pinakamaputi sa grupo habang si Joy Tan, magaling sa math yan. Si Beng ang panggulo pero okey naman.

D) Noong college
1) Star Tagudando - naku, numero unong indianera at nagpahamak sa 'kin hehehe
2) Rhea dela Cruz - kasama sa kalokohan
3) Jubileen Icaro - masiyahin at masayang kasama kahit topakin
4) Mary Anne Maraño - mabango at masarap tumawa
5) Almira Silvestre - gabay ng barkada, maka-Diyos
6) Jeila Laquiña - katropa
7) Ariel Solomon - kasama sa ideo
8) Jonas Tuazon - kasama sa buhay
9) Dami pa sila e - mga kaklase, kasama sa bundok, sa cata, sa trabaho at iba pang orgs

E) Ngayon
1) Wendy Pastera
2) Michelle Albia
3) Jennifer Surrat
4) Ann Co
5) Jack Manalo
6) Janice delos Santos
7) Candy Carreon
8) Glenda Najera
9) Valerie
10) Sir Dan
11) Sina Sir at Mam
12) Lahat ng blogistas at iba bang blogistas
13) Mga igan ko nung college na 'di pa bumibitiw
14) at siyempre ang mga lalaki sa buhay ko - Jonas at Ponks

ISA LANG MASASABI KO, WALA SILANG KAPARIS, LAHAT MAAASAHAN SA ORAS NG KALUNGKUTAN, PANGANGAILANGAN AT LABAN NG BUHAY. MGA TUNAY KONG KAIBIGAN!

muni-muni

2005-08-27T12:17:00.000+08:00

minsan mas gusto ko pa ang may problema dahil nasusukat ko ang aking kakayahan.

pero hindi lamang ito ang dahilan. kapag problemado kasi ako mas malapit ako sa KANYA.

alam ko na mali ang paraang ito at dapat kong baguhin. ngunit mas ramdam ko ang KANYANG presensiya sa sandaling nagugulumihanan ako at sa isang iglap para na naman akong bata sa KANYANG piling...nagsusumbong, nagsusumamo at nag-aamot ng pagmamahal, pang-unawa at kapatawaran.

hindi ko ibig sabihin na kapag maalwan ang aking pakiramdam, hindi ko SIYA naaalala. minsan kasi nahihiya ako sa KANYA, magkagayunman, hindi ko nakalilimutan usalin ang salitang pasasalamat sa lahat ng ibinibigat NIYA sa akin.

hindi ko alam kung anong lebel na ba ang aming komunikasyon, pero masasabi ko na unti-unti na muli akong nakababawi sa halos ilang taon kong pagkukulang sa KANYA. dahil dito, masaya ako anuman ang dumating sa akin dahil alam kong ni minsan hindi NIYA ako pinababayaan.

maskara

2005-08-10T12:40:00.000+08:00

naiintindihan mo ba?

kung paano ako naging masaya

gayong may kalungkutan pa ring nadarama?

kung paano ako naging malungkot

gayong may kasiyahan ding nadarama?

pero siguro naranasan mo na rin ito

maaari ngang magulo.

marahil mabuti nang ganito

na balanse ang nadarama ko.

masaya ako pero hindi.

malungkot ako pero hindi.

bukang liwayway

2005-08-04T12:37:00.000+08:00

Sa dulong bahagi ng tigang na lupa

sumilip ang sinag ng pag-asa.

Binalot ng init ang hanging malamig,

nanuot sa bawat binhing nanginginig.

Ahh, bukang liwayway, kaytagal kang hinintay

punan mo ng kulay ang malamlam kong buhay!

dapit hapon

2005-08-01T12:24:00.000+08:00

Sa dulong bahagi ng tigang na lupa

agaw-buhay ang liwanag

tila wala nang lakas.

Unti-unting nilalamon

at iginugupo ng dilim.

Ahh, dapit hapon na naman,

malungkot, malamig...

kaytagal muling sisilip ng bukang liwayway!

malaya

2005-07-20T20:25:00.000+08:00

kalayaan. lahat 'yan ang gusto. ako, aaminin ko, oo.
ikaw, hindi ba? huwag mo nang itanggi.
bakit nga ba, ayaw pasupil ng isang nilalang?
dahil ba sa pagiging malaya naipapakita natin ang tunay nating pagkatao,
mga pananaw sa buhay, mga opinyon, paninindigan at mga pangarap.
hindi ba kapag ikinukulong ka, gusto mo makawala?
hindi ba kapag may kinikimkim ka, gusto mong magwala
at pakawalan ang lahat ng nasa puso't isip mo?
mabigat kasi kapag ikinukubli ito lalo na kung ikaw mismo
ang nagkukulong sa sarili mong pagkatao.
ahh, tunay na masarap maging malaya. tara, palayain mo ang sarili mo!